Gezoute tranen en gezoete chocolaatjes

naomiheader-small
Hoeveel verhalen zijn er wel niet te vertellen als het om liefde en geluk gaat. Vooral nu de befaamde Valentijnsdag er weer aan komt, wordt je vol gepropt met liefde, verwennerijtjes etc. Uiteraard ben ik een een vrouw die heerlijk vind om cliché te zijn, en dus bij deze een Valentijn column…

De afgelopen weken heb ik in mijn columns op een abstracte manier geprobeerd om mijn versie van verliefdheid weer te geven. Misschien voor iedereen duidelijk, of misschien alleen duidelijk voor de mensen die mij beter kennen. Ik heb eigenlijk om eerlijk te zijn een beetje om de hete brei heen gedraaid. Dus in een spontane bui heb ik besloten dat ik eerlijk ga zijn tegen jullie lezers. Ik weet niet of mijn columns graag gelezen worden, ik weet zelfs niet of het iemand interesseert. Voor die ene lezer die zich kan vinden in mij ervaringen, deze is voor jou…

Drie jaar geleden begon ik een relatie met een jongen, ik was dolverliefd en zag in hem mijn prins op het witte paard. Ik dacht dat ik alle geluk die ik kon krijgen in mijn leven nu gevonden had, en ging voor de volle honderd procent voor onze relatie. Alle problemen en moeilijkheden die er bij kwamen kijken nam ik voor lief, en ik dacht bij mezelf, ik wil echt vechten voor hem. Ongeveer een half jaar geleden ging onze relatie kapot omdat hij (niet voor de eerste keer) vreemd ging. Ik was er kapot van, en dacht dat ik nooit meer gelukkig zou worden. Ik leerde enorm veel in die tijd, over gekwetst worden, kwetsen en leren de volwassene te zijn. Ik kon het niet verkroppen dat ik behandeld werd als een vuilniszak, klaar voor het grofvuil. Zonder pardon ging hij samenwonen met zijn nieuwe ‘vlam’ een week nadat onze relatie kapot was.

Maar boven alles, ik kon niet geloven dat al die tijd ik hield van iemand die niet van mij hield. Of misschien beter gezegd, niet van mij hield op de manier dat ik van hem hield. Nu een half jaar later denk ik nog steeds elke dag aan hem. Maar ik heb geleerd van deze ervaring. Geleerd dat ik er sterker uit kan komen. Geleerd dat, hoewel dingen niet lopen zoals ik dat wil ik altijd terug kan vallen op Eén persoon. Mijn vader in de hemel heeft mij er doorheen gesleept. En ik ben dankbaar tot op de dag van vandaag.

Nooit had ik vorig jaar op valentijnsdag durven denken dat ik een jaar later met een ander persoon de dag door zou brengen. Hoe onvoorspelbaar en voor verrassingen zit het leven. Leuke en minder leuke. Ondanks alle liefdes verhalen en romantische diners zitten er ook moeilijke kanten aan die verhalen. Vaak worden de vervelende details weg te laten. Om terug te kunnen kijken naar de mooie dingen. Dit jaar doe ik het anders. Ik kijk terug op een jaar vol liefde, verdriet, pijn maar bovenal vriendschap.

Naomi

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.